Nou ja, verplicht was je natuurlijk nooit, want als het slechts om enkele titels ging, dan maakte je een afbeelding van je stukje tekst in dat speciale lettertype. Klaar. Maar daar kom je tegenwoordig niet meer mee weg, wanneer je alle tekst voor klanten eenvoudig beheerbaar wilt maken. Dus als een website-ontwerp exotische lettertypes bevat, grijpen we bij Ibuildings ook met enige regelmaat naar de sIFR techniek. Enkele voorbeelden zijn de koppen en links in Vlamingsolie en het menu van Time2c.

Best cool dus, want net als 'gewone' tekst blijft sIFR tekst selecteerbaar, en springt deze desgewenst naar een nieuwe regel. Extra laadtijd is te verwaarlozen, je hoeft ook niks te veranderen aan je (X)HTML code, want sIFR is met stylesheets en javascript vrij eenvoudig toe te voegen. Oudere browsers zonder Javascript CSS of Flash tonen de tekst in standaard lettertypes en bij het afdrukken gebeurt dit ook.

Nou, mooi! Dus deze techniek is zo vlekkeloos dat ontwerpers in hun creaties eigenlijk de vrije hand hebben? Nou, dat ook weer niet... Een website is nog steeds geen folder of poster, en daar dient een webdesigner dan ook altijd rekening mee te houden. Zo ook op het gebied van sIFR. Omdat bijvoorbeeld de letter-grootte niet schaalbaar is via de browser, is een website niet langer 100% toegankelijk te maken volgens de regels van Drempels Weg. En hoewel alle tekst dynamisch is; Speciale karakters als � of � worden door sIFR op dit moment niet ondersteund. En het geven van een verschillende kleur aan individuele karakters in een sIFR kop of link behoort ook nog niet tot de mogelijkheden.

De techniek bestaat sinds 2004 (werkt lekker sinds versie 2.0 uit 2005), en is naast Mike Davidson mede ontwikkeld door Nederlander Mark Wubben. Alternatieven in de vorm van generatie van afbeeldingen door de server bestaan ook, maar komen qua eenvoud en flexibiliteit niet in de buurt van sIFR. Gelukkig zijn de heren al bezig met een versie 3, waarbij bovenstaande ergernissen waarschijnlijk tot het verleden gaan behoren.